Tussen inflatie en groei: waarom de rente wereldwijd stijgt

Centrale banken kiezen opnieuw voor een strenger beleid

Kevin Warsh van de Fed (de centrale bank van de Verenigde Staten) verhoogde de beleidsrente in de VS met 25 bps naar de 3,75% - 4,00% range. Hij benadrukte dat "zij die zich in de zwakste positie bevinden, het meest baat hebben bij prijsstabiliteit", verwijzend naar de bevolkingsgroep onder de middenklasse die het al enige tijd financieel hard te verduren heeft in het onderste been van de K-vormige economie.

We kennen dan ook al even een economie aan twee snelheden. Mensen die in aandelen, vastgoed, grondstoffen of andere reële activa belegden, hebben mooie kapitaalwinsten en genieten een positief vermogenseffect door de stijging van de waarde van deze activa. Deze mensen bevinden zich in het bovenste been van de K.

Voor mensen die echter niet beleggen en geen vastgoed of andere reële activa bezitten, voelt de economie helemaal anders aan. Zij zien het leven stelselmatig duurder worden en hun loon onvoldoende toenemen om deze stijgende kosten te dragen. Zij zitten duidelijk in het onderste been van de K.

Amerikaans president Donald Trump zette al lange tijd druk op Warsh om de beleidsrente te verlagen. We beschouwden het dan ook als een sterk signaal van de Fed om haar onafhankelijkheid kracht bij te zetten door via een unanieme beslissing de eerste renteverhoging in drie jaar door te voeren.

Ook Europa ontsnapt niet aan de inflatiedruk

Dichter bij huis werd Christine Lagarde (voorzitster van de Europese Centrale Bank) gedwongen om de Europese beleidsrente te verhogen. Dit was al de tweede keer in slechts drie maanden tijd. Ook de Eurozone ondergaat hoger dan gewenste inflatie met de laatste cijfers van 3,3% tegenover de doelstelling van 2%. 

Ook de langere termijn rentes, die meer onderhevig zijn aan vraag en aanbod op de markt, blijven opwaartse druk ervaren over verschillende regio’s. Er werden afgelopen maand symbolische en historische niveau’s doorbroken:

1. De Amerikaanse 10-jaarsrente doorbrak de 5%, een stand die we laatst voor de grote financiële crisis van 2008 zagen. 
2. In Duitsland moeten we terug naar 2011 om het huidige niveau van 3,5% terug te vinden. Dit was in tijden van volle Eurocrisis, waar er door het gebrek aan vertrouwen relatief hoge rentevergoedingen op Europees schuldpapier door de markt werden geeïst. 
3. In Japan hebben we zelfs in het huidige millennium nog nooit eerder de huidige 10-jarige stand van meer dan 3% aangetikt. 

Duwt inflatie of reële rente de lange rente omhoog?

Zeer interessant is dat het niet zozeer de toegenomen inflatieverwachtingen zijn die de stijging van de langetermijnrentes in de VS verklaren, maar wel de reële rente. De reële rente wordt berekend als de nominale rente minus de inflatieverwachtingen*. Het hoge schuldenniveau en de aanhoudende begrotingstekorten van de Verenigde Staten, de concurrentie die Amerikaanse overheidsobligaties ondervinden van de financieringsbehoeften van hyperscalers op de bedrijfsobligatiemarkt, en de hogere verwachte economische groei als gevolg van de productiviteitswinsten door AI, zijn drie niet-exhaustieve factoren die deze reële rente verder hoger stuwen.

En wat wil dit concreet zeggen voor beleggers?

Hoe hoger de rentes stijgen, hoe aantrekkelijker de opportuniteiten worden voor de defensieve belegger die in obligaties of andere vastrentende instrumenten wenst te beleggen. Wereldwijd kunnen beleggers vandaag rendementen voor langere periodes vastklikken die we al decennialang niet meer hebben gezien. Wie echter te vroeg positie inneemt, loopt het risico op tussentijdse koersverliezen wanneer de rente verder stijgt.

Bovendien wordt het uiteindelijke rendement van een obligatiebelegger niet enkel bepaald door de coupon. Ook de evolutie van de reële rente, de inflatieverwachtingen en de wisselkoersen spelen een belangrijke rol. Wij verwachten dat de huidige rentevolatiliteit nog niet achter ons ligt en geven daarom de voorkeur aan flexibele obligatieoplossingen die hun renteblootstelling snel kunnen verhogen, verlagen of afdekken wanneer de marktomstandigheden daarom vragen

*We kunnen de inflatieverwachingen van de markt inschatten door het verschil te nemen tussen het rendement van een nominale overheidsobligatie en zijn “inflation linked”-variant. Deze inflatieverwachtingen zijn afgelopen jaar stabiel gebleven op 2,40% verwachte jaarlijkse inflatie op 10 jaar in de VS, in tegenstelling tot de reële rente die quasi volledig verantwoordelijk is voor de hogere nominale rentes in de VS. AI oefent op lange termijn een deflatoir effect uit en kan als reden beschouwd worden dat lange termijn inflatieverwachtingen stabiel blijven in tegenstelling tot de relatief korte inflatie die we op korte termijn kennen.

Deze publicatie is opgesteld met de nodige zorg, mede op basis van zorgvuldig uitgekozen bronnen, maar zonder garantie dat de opgenomen informatie in alle omstandigheden actueel, nauwkeurig, volledig, juist en geschikt is. De opgenomen informatie kan steeds wijzigen zonder mededeling hiervan. De inhoud van deze publicatie kan geenszins beschouwd worden als financieel of beleggingsadvies, noch als juridisch of fiscaal advies, noch als een aanbod van bank- en/of verzekeringsproducten en/of -diensten. De inhoud van deze publicatie is louter informatief en de afnemer van de informatie is zelf verantwoordelijk voor elk eventueel gebruik ervan. Bank Nagelmackers nv is niet verantwoordelijk voor eventuele fouten of vergissingen en ook niet aansprakelijk (direct of indirect) (1) voor het niet-verwezenlijken van verwachtingen of voor enige beslissing of handeling die de lezer al dan niet zou nemen of stellen op basis van deze publicatie, (2) noch voor enige rechtstreekse of onrechtstreekse schade (incl. winstderving of verlies van opportuniteit) als gevolg daarvan bij hem of derden. Niemand mag deze publicatie kopiëren of verspreiden voor eender welk doel, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van Bank Nagelmackers nv.